Prawda o liściach laurowych: historia, rodzaje i zastosowanie liści laurowych bez psucia gulaszu

10

Większość domowych kucharzy wrzuca liść laurowy na patelnię i zapomina o nim. To cichy, pracowity robotnik do przygotowywania pysznych dań. Mocno aromatyczny. Trochę gorzki. Jest to bardzo ważne, jeśli wiesz, co robisz. Problem polega jednak na tym, że nie wszystkie liście laurowe są sobie równe. Jeśli kiedykolwiek zastanawiałeś się, dlaczego Twoje curry pachnie eukaliptusem lub dlaczego sos do makaronu smakuje źle, być może używasz niewłaściwych liści.

Klasyczny liść laurowy pochodzi od Laurus nobilis. To wiecznie zielone drzewo pochodzące z basenu Morza Śródziemnego. Rośnie w przybrzeżnych regionach Europy Południowej, Azji Mniejszej i Afryki Północnej. Liście są ciemnozielone, skórzaste i owalne, gdy są świeże. Mają gładki i błyszczący wygląd. Po wyschnięciu stają się oliwkowe. Kruchy. Lekko skręcone. W tym momencie aromat zmienia się z ziołowego na drzewny. W tym momencie smak zaczyna się rozwijać.

Dlaczego liść laurowy jest ważny w kuchni

Zapewne znasz liście laurowe w marynatach, piklach i gulaszach. Nie topi się. Nie rozpuszcza się. Nalega. Głównym składnikiem olejku eterycznego jest cyneol. Dzięki temu ma niepowtarzalny, lekko pikantny smak. Jest delikatny, ale trwały.

„Liście laurowe mają bogaty aromat, ale smak jest gorzki.”

Ta goryczka jest cechą, a nie wadą. Przecina tłuszcz. Pomaga zrównoważyć tłuszcz. Dodanie kilku liści do sosu pomidorowego lub gulaszu wołowego dodaje głębi bez utraty smaku. Należy je jednak wyjąć przed jedzeniem. Są twarde. Pikantny. Niewygodne do żucia.

Nie wszystkie liście laurowe są takie same

To jest trudna część. Termin „liść laurowy” jest powszechnie używany. Dotyczy wielu różnych roślin. Jeśli kupisz je w sklepie, sprawdź etykietę. Zobacz sprawy.

Najpopularniejsze odmiany, z którymi możesz się spotkać to:

  • Liść laurowy z Indii Zachodnich (Pimenta racemosa ): Smakuje jak goździki i gałka muszkatołowa (wszystkie przyprawy).
  • Indonezyjski liść laurowy (Syzygium Polyanthum ): Często używany w kuchni Azji Południowo-Wschodniej. Bardziej cytrusowe.
  • Indyjski liść laurowy (Cinnamomum tamala ): Nazywany także Tej Patta. Smakuje jak cynamon i goździki.
  • Liść laurowy kalifornijski (Umbellularia californica ): Mocniejszy smak. Przypomina mi eukaliptus. Używaj ostrożnie.
  • Meksykański liść laurowy (Litsea glaucescens ): Często używany w tradycyjnej kuchni meksykańskiej ze względu na swój cytrynowy aromat.

Jeśli chcesz zrobić klasyczny francuski bukiet garni, potrzebujesz Laurus nobilis. Jeśli robisz tajskie curry, dobrym wyborem może być Syzygium Polyanthum. Można je wymieszać i zepsuć całe danie.

Historia zapisana w wieńcu

Zawsze były drzewa laurowe. Uprawiali je starożytni Grecy. Były święte dla Apolla. Według mitologii Apollo ścigał nimfę Dafne. Nie chciała go. Zamienia się w laur i ucieka. Uczynił drzewo świętym na jej cześć.

Ta historia to nie tylko mit. Kształtuje kulturę. Grecko-rzymscy sportowcy nosili wieńce laurowe, aby uczcić swoje zwycięstwa. Otrzymywali je także rzymscy uczeni i poeci. To symbol osiągnięcia. Wysoki stan. Inteligencja.

Rzymianie ruszyli dalej. Cesarz Tyberiusz podczas burzy nosił kapelusz z liści laurowych. Wierzył, że to ochroni go przed piorunem. Kapłanki świątyni Apolla w Delfach jadły liście przed wróżeniem. Niektórzy badacze uważają, że lekko narkotyczne właściwości pomagają wprowadzić w trans.

Ludzie sadzą laury w pobliżu swoich domów, aby odeprzeć pecha. W tradycji żydowskiej symbolizują zwycięstwo. We Francji używano ich do honorowania inteligencji. Według chińskiego folkloru woda z dodatkiem liści laurowych oczyszcza z negatywnej energii. Symbolika jest uniwersalna. Ochrona. Sukces. Przejrzystość.

Od handlu przyprawami do Twojej spiżarni

Wawrzyn rośnie w ciepłym klimacie, więc nie rośnie wszędzie. Ale ludzie ich chcą. Handlarze suszyli liście i wysyłali je do chłodniejszych regionów Europy i Azji. Na długo zanim europejski kolonializm sprowadził przyprawy do Ameryki, były one ważną częścią handlu przyprawami.

Teraz można je kupić suszone w każdym sklepie spożywczym. Jeśli mieszkasz w ciepłym miejscu, możesz je również uprawiać samodzielnie. Preferuje gleby wilgotne, dobrze przepuszczalne, piaszczyste. Najlepszy jest półcień. Jest również dekoracyjny. Przystojny. Zimozielony.

Jak prawidłowo ich używać

Potrzebujesz tylko trochę. Zwykle wystarczą 2-3 arkusze na litr płynu. Nadmiar sprawia, że ​​jedzenie staje się gorzkie. Wysoka zawartość oleju.

Dodaj je wkrótce. Niech się zaparzy. Rozwijanie smaku wymaga czasu. Usuń przed podaniem. Nie staną się miękkie. Nie staną się jadalne. To jak torebka herbaty do pikantnych potraw.

I pamiętaj: sprawdź widok. Jeśli Twój przepis wymaga „liście laurowe”, ale przygotowujesz indyjskie jedzenie, poszukaj Cinnamomum tamala.

Poza bukietem: dlaczego liście laurowe powinny znajdować się w szafie

Wrzucamy je do słoika i tam o nich zapominamy. Liście laurowe są często traktowane po namyśle: małe, suche, twarde „frytki” wrzucane do gulaszu dla smaku, którego nigdy nie zjesz. Ale ten skromny liść wykonuje większość pracy. Nie chodzi tylko o smak. To kwestia chemii.

W kuchni liście laurowe powoli uwalniają olejki eteryczne. Najważniejsze jest, aby robić to stopniowo. Dodaje głębi zupom, gulaszom i curry, której sama sól nie jest w stanie zapewnić. Jest zawarty we francuskim * bukiet garni * (bukiet garni). Obsługuje garam masala w Indiach. Część niezliczonych mieszanek śródziemnomorskich. Należy jednak przestrzegać następujących zasad: wyjąć przed podaniem. Jego konsystencja jest skórzana. Krawędzie mogą być ostre. Nikt nie chce wgryzać się w suchą skórę.

To nie tylko smak

Korzyści te wykraczają daleko poza tabelę. Liście laurowe były czczone w medycynie tradycyjnej od czasów starożytnych. Ceniony jest za swoje właściwości przeciwzapalne i przeciwbakteryjne. Wysoka zawartość przeciwutleniaczy. Ludzie używają go, aby złagodzić niestrawność. Pomaga leczyć przeziębienia. Łagodzi przekrwienie nosa. Niektórzy ludzie używają go do leczenia bólu stawów.

Niektóre z tych twierdzeń są poparte nauką. Badania pokazują, że może pomóc w regulowaniu poziomu cholesterolu. Może poprawić metabolizm cukru. Może to pomóc w kontrolowaniu cukrzycy. To ważny aspekt dla zdrowia. Większość z nas myśli o tym jak o sosie.

Efekt uspokajający

Spal to. Tak, rzeczywiście. Uważa się, że palenie liści laurowych działa uspokajająco. Dlaczego? Linanol. Związek ten znany jest ze swojej zdolności do redukowania stresu. Aromat jest subtelny. Nie tak mocny jak lawenda. Ziemisty. Łagodzący. Idealny na co dzień, kiedy potrzebujesz odrobiny ciszy.

Praktyczne zastosowanie, o którym nie miałeś pojęcia

Trzymaj słoik w kuchni. Nie nadaje się do gotowania. Dla ochrony. Liście laurowe mają naturalne właściwości odstraszające owady. Przechowuj go ze zbożami. Zapobiega szkodnikom, takim jak karaluchy i ćmy. To prosta, chemicznie czysta ochrona.

Jest też w łazience. Ekstrakt z liści laurowych wchodzi w skład kosmetyków i produktów do pielęgnacji skóry. Olejek ten jest stosowany w perfumach, mydłach i produktach do aromaterapii. Zmysł węchu jest częścią tej sfery.

Następnym razem, gdy będziesz kupować przyprawy, nie zapomnij o liściu laurowym. Kup trochę. Użyj go do gotowania. Usuń przed podaniem. Być może wieczorem spalimy jeden liść. Lub ukryj go w pojemniku z ryżem. To mała rzecz. Ale ona robi więcej, niż myślisz.