Het digitale landschap is getuige van de opkomst van een nieuwe, zeer specifieke schoonheidsstandaard: “Toblerone-tunnels.” Deze trend, die op sociale media begint te circuleren, suggereert dat de bovenbenen van een persoon voldoende ruimte ertussen moeten hebben om in een driehoekige Toblerone-chocoladereep te passen.
Hoewel schijnbaar triviaal, benadrukt de trend een terugkerend en problematisch patroon in de sociale-mediacultuur: de voortdurende evolutie van steeds bekrompen en onrealistische fysieke ‘idealen’.
Wat zijn “Toblerone-tunnels”?
De term ontleent zijn naam aan de iconische Zwitserse chocoladereep, bekend om zijn opvallende driehoekige vorm. De ‘trend’ stelt dat een zichtbare opening tussen de dijen – groot genoeg om de breedte van de chocolade te accommoderen – een teken is van een wenselijk lichaamsbouw.
Gebruikers van sociale media zijn naar verluidt verschillende beroemdheden gaan gebruiken als onofficiële maatstaven voor deze look, hoewel deze cijfers de norm niet hebben onderschreven. Dit volgt op een lange geschiedenis van soortgelijke, vaak onbereikbare, lichaamsdoelen, zoals de obsessie voor de dijbeenkloof die een groot deel van het voorgaande decennium domineerde.
De gezondheids- en psychologische impact
Medische professionals slaan alarm over de implicaties van dergelijke hyperspecifieke schoonheidsnormen. Het gevaar schuilt niet alleen in het fysiek najagen van deze vormen, maar ook in de psychologische tol die ze eisen van degenen die er niet aan kunnen voldoen.
Dr. Jennifer Wider, expert op het gebied van de gezondheid van vrouwen, waarschuwt dat deze trends zowel onrealistisch als potentieel schadelijk zijn.
“Het lichaam van iedereen is anders, en het promoten van deze schoonheidsnorm, die voor de meeste vrouwen onmogelijk te bereiken is, leidt alleen maar tot een slecht lichaamsbeeld, een slecht zelfbeeld en mogelijk tot stress en depressie.”
De belangrijkste conclusies van gezondheidsexperts zijn onder meer:
– Biologische diversiteit: De lichaamsstructuur, inclusief botbreedte en spierverdeling, wordt grotendeels bepaald door genetica. Een ‘gat’ is geen universele indicator voor fitheid.
– Misleidende statistieken: Het hebben van een aanzienlijke dijkloof (of het ontbreken ervan) is geen betrouwbare maatstaf voor de algehele gezondheid of voedingsstatus van een persoon.
– Geestelijke gezondheidsrisico’s: Voortdurende vergelijking met willekeurige ‘idealen’ op sociale media kan leiden tot verstoorde eetgewoonten en verminderde eigenwaarde.
Een cyclus van trends op sociale media
De opkomst van de ‘Toblerone-tunnels’ illustreert een bredere trend in de digitale cultuur: de fragmentatie van schoonheidsnormen. Naarmate bewegingen als body positivity aan kracht winnen, reageren sociale media-algoritmen vaak door nieuwe, zeer niche-‘microtrends’ te creëren die zelfs nog specifiekere en moeilijk bereikbare doelen stellen.
Deze cyclus creëert een bewegend doelwit voor gebruikers, waarbij ‘perfectie’ voortdurend opnieuw wordt gedefinieerd, waardoor het voor de gemiddelde persoon bijna onmogelijk is om tevreden te zijn met zijn uiterlijk.
Conclusie
De ‘Toblerone-tunnel’-trend is een goed voorbeeld van hoe sociale media onrealistische lichaamsidealen kunnen produceren. Deskundigen benadrukken dat de fysieke anatomie per individu sterk verschilt en dat deze trends eerder een weerspiegeling zijn van de vluchtige internetcultuur dan van daadwerkelijke gezondheid of schoonheid.
