Het leidt af. Dat is precies wat Anne Hathaway denkt van al het lawaai rondom haar gezicht. De 43-jarige sprak onlangs met Elle om de zaken recht te zetten, omdat hij het veronderstellingsspel dat iedereen online speelt beu is. Mensen doen alsof ze de medische waarheid over haar kennen. Dat doen ze niet.
“We bevinden ons in een tijd waarin iedereen er zoveel vertrouwen in heeft om aan te nemen wat zij denken dat een feit is, wat zij denken dat soms waar is, en soms niet.”
Hier begon het hele circus. In maart plaatste ze een Instagram-video. Haar haarstylist was er. Ze lieten haar een trucje zien: twee kleine vlechtjes die bij de slapen naar achteren werden getrokken. Het geeft de jukbeenderen een beetje lift. Puur mechanica. Niets invasiefs.
Het internet keek ernaar en besloot dat ze in het geheim de geruchten over een facelift met een vlechttutorial bestreed. Of misschien leek de video zelf alsof ze een strijd voerde die ze niet wilde. Hoe dan ook.
Hathaway geeft toe dat ze waarschijnlijk niets had moeten zeggen. Haar natuurlijke instinct is stilte, mysterie en haar hoofd gebogen houden. Maar de speculaties werden zo luid, zo luid, dat ze haar waarheid naar buiten moest brengen. Slechts één keer. Ze vraagt zich nog steeds af of ze haar mond had moeten houden. Laat het zo zijn. Doe gewoon datgene waar ze blij van wordt op de rode loper. Maar dat kon ze niet. De afleiding won.
Ze wijst erop dat de veronderstelling dat ze haar werk heeft gedaan, betekent dat ze enorme medische keuzes heeft gemaakt die ze absoluut niet heeft gemaakt. Het is maar haar.
“Misschien krijg ik ooit nog een facelift.”
Dat zei ze eigenlijk. Kun je je voorstellen dat je dat publiekelijk zegt? De meeste mensen zoeken dekking. Niet zij. Ze legt alleen maar kaarten op tafel.
Ze is niet altijd zo brutaal. Jongere Anne Hathaway? Een heel ander verhaal. Die versie van zichzelf was bang. Bang genoeg om echt gemeen tegen zichzelf te zijn. Ze huivert als ze eraan denkt hoe hard ze tegen de wereld moet zijn geweest toen ze zo hard voor zichzelf was. Het maakt haar misselijk, echt.
Misschien leert het opgroeien je gewoon dat de mening van anderen over je neus niet jouw noodgeval is. Of misschien moet je veertig worden voordat het je eindelijk niets meer kan schelen. We zullen het nooit zeker weten.
