Het is een tijdje geleden dat Ted Lasso voor het laatst sprak. Drie seizoenen lang achtervolgde de sympathieke coach van Jason Sudeikis een onmogelijke droom. Hij maakte van het zinkende schip van AFC Richmond een kanshebber voor de Premier League. Het voelde als magie. Dan komt seizoen vier met een wending die minder magisch en rommeliger is.
Ted neemt het roer over van een damesteam.
De datum is ingesteld. De première verschijnt op 5 augustus op Apple TV. Maar de inzet? Ze zijn ingewikkeld. Het gaat niet alleen om het winnen van wedstrijden. Het gaat over de confrontatie met een systeem dat de 21e eeuw nog niet heeft ingehaald. Het verbod op vrouwenvoetbal in Groot-Brittannië werd bijna zestig jaar geleden opgeheven. Waarom blijven de verschillen tussen de heren- en damescompetities zo groot?
Financieringstekorten en kleedkamerpolitiek
De ongelijkheid is niet subtiel. Juno Temple, die marketingmanager Keeley Jones speelt, neemt geen blad voor de mond.
“Damesteams hebben niet het volgende dat mannenteams hebben. Ze hebben niet de financiering. Ik denk dat mensen nog steeds behoorlijk vernietigend kunnen zijn.”
Temple hoopt dat de show de cultuur verandert. Het is saai om iets te haten. Het heeft geen zin om woedend te zijn op constructies die niet buigen tenzij je ze breekt. Het verhaal brengt dit naar huis. Buiten het veld is het team in rep en roer. Ze hebben een goede kleedkamer nodig. Ze hebben kinderopvang nodig. Want als een moeder haar schoenveters vastmaakt, staat haar leven niet stil.
Ook het management wordt meegesleurd in de modder. Rebecca Welton van Hannah Waddingham is eigenaar van de club. Maar eigendom koopt geen blinde acceptatie. De nieuwe assistent-coach Alice Chilton (gespeeld door Tanya Reynolds) stelt Rebecca’s wereldbeeld op de proef. Waddingham geeft toe dat ze de blinde vlekken van haar eigen personage moest uitpakken.
Rebecca denkt dat ze een feministe is. De show suggereert dat ze meer een product is van haar opvoeding. Het is een ongemakkelijk besef. Waddingham vond het leuk om door die spanning te navigeren. Ze moest het uitzoeken terwijl ze het speelde.
De financiële realiteit van een nieuw tijdperk
Jeremy Swift kent het grootboek beter dan wie dan ook. Zijn karakter, Leslie Higgins, leidt de operaties. Hij ziet de spreadsheets. En de spreadsheets zijn angstaanjagend.
De voorbereidingen voor een damesselectie sudderen al drie jaar. Leslie’s angst gaat niet over talent. Het gaat om financiële geloofwaardigheid. Kan de club dit betalen? Niet alleen het nieuwe team. Maar het herenteam ook. Als de vrouwenkant geld laat bloeden, zinkt de hele organisatie dan? Swift speelt die zorg uit. Het is het gewicht van de wereld op een man die gewoon wil dat de was erbij past.
Waddingham noemt de toon van het nieuwe seizoen ‘slordig’. Dat past. Het is niet gepolijst. Het is rauw. De nieuwe castleden – met name de spelers van het damesteam – zijn kwetsbaar. Ze verbergen hun twijfels niet. Ze laten hun lagen zien.
Drie seizoenen later vond de show zijn ritme door iedereen driedimensionaal te maken. De nieuwe afleveringen zetten die boog voort. Het damesteam is geen mascotte-subplot. Ze worden volledig gerealiseerd. Hun kwetsbaarheden voldoen in gelijke mate aan de bestaande cast. Snel.
Weet Ted vrouwen anders te coachen dan mannen? Waarschijnlijk niet. Dat is het punt. De uitdaging is niet tactisch. Het is structureel. Het is cultureel.
Apple TV begint op 5 augustus met het streamen van de nieuwe afleveringen. De vraag die in de lucht hangt is niet of Richmond zal winnen. Het gaat erom of ze iets zullen veranderen als ze verliezen. De randen zijn scherp. De realiteit is hard. En de bal rolt.
